Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Smutno mi, Boże! (Hymn) - Środki stylistyczne

ŚRODKI STYLISTYCZNE


1.Apostrofa
„Smutno mi, Boże!” - bezpośredni zwrot do Boga. Poeta podkreśla w ten sposób, kto jest adresatem jego monologu.

2.Epitet
„wielkie morze”, „nowe zorze”, „podniesiona głowa” - zwiększenie tragizmu i wiarygodności utworu.

3.Przerzutnia
„rzuca z fali/ Ostatnie błyski” - zachowanie metryki wiersza, akcentowanie wypowiedzi.

4.Wykrzyknienia
„Smutno mi, Boże!” - podkreślenie swojego stanu uczuć, zwrócenie na niego uwagi.

5.Porównania
„Jako na matki odejście się żali/ Mała dziecina, tak ja płaczu bliski” - zwiększenie dramaturgii i lepsze zobrazowanie cierpienia poety.